mantinadesblog.gr: .Μιχαλόμπας

Κρίμα τον κόπο που βαλες, στην ομορφιά σου φύση,

να βάλεις την ανατολή, απέναντι στη δύση....

Χτένι γυρεύω τση χαράς, του πόνου να πετάξω,

και στ εργαστήρι τση καρδιάς, τη φορεσά ν αλλάξω..

Στου πόνου μου τσ αθιβολές, παρηγορούντε κι άλλοι,
γιατί θωρούνε πως καημοί, είναι και πιο μεγάλοι...

"Μιχαλόμπας"

Μέσα στον τόπο της καρδιάς, σ΄έχω λιγνέ μου κρίνε,

που δεν εμπήκα ούτε γω, να τον ιδώ πως είναι..

"Μιχαλόμπας"

Στην ίδια στράτα μπήκανε, σκέψεις πολλές κι αγάπες,

μα στη ζωή πομείνανε ,αμίλητοι διαβάτες...

Σε τόπο που δεν αγαπώ, δεν έκατσα ποτέ μου,

κι όσο κι αν είναι όμορφος, άσκημος φαίνεται μου..

Ποιος τόπος είναι πιο κρυφός από το νου τ΄ανθρώπου,

σ΄έκρυψα κι όμως φαίνεσαι στην όψη του προσώπου...

Δεν έχει η αγάπη σύνορα δεν τηνε πιάνει νόμος,
κ όπου περάσει και διαβεί ειν ανοιχτός ο δρόμος...